5 Şubat 2012 Pazar

aman ne garip

Kayıtlara geçsin: bu kız 3. kez yazmaya heves ediyor, 3. kez bu hevesle yeni bir mail hesabı alıyor ve 3. kez sacmasapan bi isim bulup blog açıyor.
Neden?
Blog olgusu çıktığından beri 3 en başından beri ise 6 ya da 7. hayalkırıklığı. Emin değil, sayamıyor. Sayamıyor cunku bi resmi hayalkırıklıkları var, kamuoyuna duyurulmuş, acısını göstere göstere yaşayabildiği bir de gizli saklı yaşadıkları..
İyi bi insan aslında, inancı da kuvvetli, inanmazsak yaşayamayız diyenlerden ama artık Allahın kendisini görmediğine inanıyor -buna da tüm kalbiyle inanıyor- zavallı. Zaten ne yapsa herşeyiyle inanarak kendini inandırarak yapar o.. Yazık, bir şey geliyorsa başına hep hatayı kendinde aradı hep sevdikleri çok haklıydı sorun ondaydı..
Büyüdü artık ne yaparsa yapsın bazı şeylere hükmedemeyeceğinin farkında en azından, tüm hatanın onda olmadığının da.. Karşısındaki güçsüz bi adam, zoru görünce kaçar, sorumluluk dedin mi sen daha iyilerine layıksın der gider, kendi istediği bi şey varsa şayet diil onu dünyayı görmez..
Ama yanlış anlamayın çok iyi bi insan aslında, yalan nedir bilmez, kötülük düşünmez, akıllı, komik ve bi de bu kızın ruh eşi..
idi..
Şimdi bi türk filmi oldular bugüne kadar çok ayrıldı bunlar ama hep -ikisi de- bilirdi birleşeceklerini, bu yuzden kimseye yan gözle bakmazlardı, arada konusur hatta arkadaşlarından gizli buluşurlardı, sonra da sessiz sedasız geri dönerlerdi kürkçü dükkanına hep söz vererek bir daha ayrılmayacaklarına.
Şimdi türk filmi oldular dedim ya, şimdi farklı çünkü, çünkü şimdi emin diil kız, ilk defa, bi daha o adamın elini tutabilecek mi, emin değil.
Adam tamamen ümitsiz o yuzden "bi gün başka birileriyle evlensek dahi ben hep seni sevicem" dedi yoksa der miydi?
Galiba "son" yazdı, seyirciler montlarını giyip dışarı çıkmaya başladı ama bu kız hala son sahne çekilmedi sanıp sırasını bekliyor..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder